Koşuşturmayla başladığım bir günü daha çok güzel vakit geçirerek geride bıraktık. Bu gün ki konuklarım yıllar öncesinde karşılıklı kapı komşusu olduğum arkadaşım Sıdıka hanım ve annesi, sevgili hemşehrim Sevim hanım ve annesi ayrıca arkadaşım Sevgili Semiha (Semoş) ve Günay hanım ve de Melahat hanımdı.

Güzel vakit geçirdiğimize inanıyorum.Günün en hoş anı, çayı biten Sıdıka hanımın annesine abla çay alırmısınız derken bir taraftan da Sıdıka hanımı göz ucuyla yokluyordum espiriyi anlayacak mı diye, iki veya üç defa söylememe rağmen, Fatma ablanın hiç ilgilenmeden önüne bakması ve benim ısrarla abla çay alırmısın demem oldu.Fatma abla dediğim benim teyze diyebileceğim yaşta olduğu için,ona abla diyeceğimi düşünemedi.

On sene kadar önce Sıdıka hanımla bir araya gelip sohbet ederken tabii geçmiş gün olduğu için neyi konuştuğumuzu unuttum ama orta yaşa geldiğimizi ima ederken Sıdıka hanım ısrarla orta yaşı kabul etmiyor;

-biz diyordu ota genç bayanlarız, orta yaşa gelmemize daha çok var. Ben şakadan da olasa orta genç bayanı anlamamakta ısrar ediyordum.Bu gün latife olsun diye geçmişe atıfta bulunarak sıdıka hanımada hatırlatacak şekilde sesli olarak abla çay alırmısın dedim önce kimse bir şey anlamadı üzerinede almadı.Geçmişteki mevzuu anlatınca tabii bir hayli gülüşmeye sebep oldu. Artık gün bitene kadar abla bir çay alırmısın günün sloganı oldu.