Bu hafta gerçekten çok zor geçti. Milletçe büyük acılarla karşı karşıyayız. Nice ocaklar söndü, annelerin bağrı yandı,evlatlar öksüz ,eşler hayat arkadaşlarını, bizim için çok kutsal olan şehitlik mertebesine yolcu ettiler.

Ne mutlu şehit annesi, evladı, eşi yahut yakını olana. Rabbim bu mertebeye herkesi layık görmüyor. Bizlere düşen şehitlerimizi en güzel şekilde ebediyete yolcu etmek, geride kalan ailelerinin kor gibi yanan yüreklerine su serpmektir.

Arı kovanına çomak sokmak çok kolay,ama yüreği yanan insanların haleti ruhiyesini düşünen yok ne yazıkki. Kimi bilmeden sadece birşeyler söylemiş olmak için, kimisi de maksatlı fırsat bu fırsat deyip,lüzumsuz açıklamalarla ortamı germeye çalışıyor. Ortamı germek fayda edecekse gerelim ama birilerinin ekmeğine yağ sürmekten başka bir işe yaramaz.

Gün birlik ve beraberlik günüdür.Memleketimizin huzuru için herkes üzerine düşeni akli selim ile yerine getirmek zorundadır.

Bana sorsanız memleketini benden çok seven kimse yoktur derim ama, bu bana düşünmeden sırf kendi nefsimi tatmin etmek için mesnetsiz konuşma ve davranma hakkını vermiyor. Lütfen biraz sağduyu